Wykorzystuje czy nasz mózg głębokie szkolenia dla myślenia o świecie?

0
43

Od razu, gdy doktor Blake Richards usłyszał o głębokim nauce, zdał sobie sprawę, że w obliczu nie tylko z metodą, która rewolucjonizuje sztuczna inteligencja. Uświadomił sobie, że patrzy na coś fundamentalnego od mózgu człowieka. To był początek 2000 roku, a Richards prowadził kurs na Uniwersytecie w Toronto wraz z Jeffem Хинтоном. Хинтону, który stał u początków tworzenia algorytmu, покорившего świat, zaproponowali czytać kurs wprowadzający o jego metodzie nauczania, вдохновленном ludzkim mózgiem.

Słowa kluczowe tutaj “вдохновленном mózgiem”. Pomimo przekonanie Richardsa, zakład grała przeciwko niemu. Mózg człowieka, jak się okazało, nie ma ważną funkcję, która programuje w algorytmach głębokiego uczenia się. Na powierzchni algorytmy te naruszały podstawowe biologiczne fakty, już sprawdzone нейробиологами.

Ale co, jeśli głębokie szkolenia i mózg w rzeczywistości są kompatybilne?

I oto, w nowym badaniu, opublikowanym w eLife, Richards, pracując z DeepMind, zaproponował nowy algorytm oparty na biologicznej struktury neuronów w неокортексе. Cortex, kora mózgowa, jest domem dla wyższych funkcji poznawczych, takich jak rozumowanie, prognozowanie i elastyczne myślenie.

Zespół łączy swoje sztuczne neurony w wielowarstwową sieć i postawiła przed nią zadanie klasycznego widzenia komputerowego — rozpoznawanie odręcznie cyfry.

Nowy algorytm poradził sobie doskonale. Ale ważne jest co innego: on analizował przykłady do nauki tak, jak to robią algorytmy głębokiej nauki, ale zbudowany został w pełni na fundamentalnej biologii mózgu.

“Głębokie uczenie się może w biologicznej strukturze”, zawarli naukowcy.

Ponieważ w tej chwili ten model jest komputerowa wersja, Richards ma nadzieję przekazać pałeczkę eksperymentalna нейробиологам, które mogłyby sprawdzić, czy działa taka łódź w czasie mózg.

Jeśli tak, dane mogą być przekazywane informatykiem dla rozwoju masowo równoległych i skutecznych algorytmów, na których będą pracować nasze maszyny. Jest to pierwszy krok na drodze do zjednoczenia dwóch obszarów w “cnotliwy taniec” odkryć i innowacji.

Szukanie kozła ofiarnego

Chociaż pewnie słyszeliście o tym, że sztuczna inteligencja niedawno pokonał najlepszego z najlepszych w roku, to raczej nie wiesz dokładnie, jak działają algorytmy w oparciu o sztucznej inteligencji.

W dwóch słowach, głębokie szkolenie oparte na sztucznej sieci neuronowych z wirtualnymi “neuronów”. Jak wysoki wieżowiec, sieć zorganizowany w hierarchii: neurony niskiego poziomu przetwarzają enter — na przykład, poziome lub pionowe kreski tworzące cyfrę 4, a neurony wysokiego poziomu przetwarzają streszczenie aspekty cyfry 4.

Aby nauczyć sieć, dajesz jej przykłady tego, co szukasz. Sygnał rozprzestrzenia się po sieci (wspina się po schodach do budynku), a każdy neuron stara się dostrzec coś fundamentalnego w pracy “czwórki”.

Jak dzieci uczą się czegoś nowego, najpierw sieć radzi sobie bardzo dobrze. Ona daje wszystko, co, jej zdaniem, wygląda na cyfrę cztery — i są obrazy w duchu Picasso.

Ale tak właśnie przebiega szkolenia: łódź koreluje wyjście z doskonałym oddaniem i oblicza różnicę między nimi (czytaj: błąd). Błąd “z powrotem rozprzestrzeniają się” w sieci, ucząc każdy neuron, jak mówią, to nie jest to, czego szukasz, szukasz lepiej.

Później miliony przykładów i powtórzeń, sieć zaczyna działać bez zarzutu.

Sygnał błędu jest bardzo ważne dla uczenia się. Bez skutecznego “odwróconej dystrybucji błąd” sieć nie będzie wiedział, co z jej neuronów błędne. W poszukiwaniu kozła ofiarnego sztuczna inteligencja poprawia się.

Mózg robi to samo. Ale jak? Nie mamy pojęcia.

Biologiczny ślepy zaułek

Oczywiście inne: rozwiązanie z głęboką nauką nie działa.

Inaczej rozszerzanie się błędów — bardzo ważna funkcja. Ona wymaga określonej infrastruktury do poprawnego działania.

Po pierwsze, każdy neuron w sieci musi otrzymywać powiadomienie o błędzie. Ale w mózgu neurony są połączone tylko z kilkoma partnerami нисходящему potoku (jeśli w ogóle są połączone). Aby inaczej rozpowszechnianie pracował w mózg, neurony na pierwszych poziomach powinny przyjmować informacje od miliardów połączeń w zstępujących kanałach — a to biologicznie niemożliwe.

I chociaż niektóre algorytmy głębokiego uczenia się dostosowują lokalnej kształt odwróconej dystrybucji błędy — w istocie między neuronami — wymaga ona, aby ich połączenie do przodu i do tyłu było symetryczne. W synapsach mózgu takiego nie zdarza się prawie nigdy.

Bardziej nowoczesne algorytmy dostosowują nieco inną strategię, realizując osobne ścieżki sprzężenia zwrotnego, który pomaga neurony znalezienie błędu lokalnie. Chociaż to bardziej реализуемо biologicznie, mózgu nie ma osobnej sieci, poświęconej poszukiwania kozłów ofiarnych.

Ale ma neurony ze złożonymi strukturami, w przeciwieństwie do jednorodnych “kulek”, które obecnie stosowane są w głębokim nauce.

Rozgałęzienia sieci

Naukowcy czerpią inspirację z piramidalnej komórek, które wypełniają kory mózgowej człowieka.

“Większość z tych neuronów mają kształt drzew, ich “korzenie” głęboko odchodzą w mózgu, a “gałęzie” wychodzą na powierzchnię”, mówi Richards. “Warto zauważyć, że korzenie otrzymują jedne zestawy danych wejściowych, a gałęzie inne”.

Ciekawy jestem, ale struktura neuronów często okazuje się “jest dokładnie taka, jak trzeba” dla skutecznego rozwiązania obliczeniowej zadania. Weźmy, na przykład, przetwarzanie doznań: dna piramidalnej neuronów znajdują się tam, gdzie trzeba, aby uzyskać wprowadzania dotykowego, a wierzchołki znajdują się wygodne do przenoszenia błędów poprzez informacje zwrotne.

Czy może ta skomplikowana struktura być ewolucyjnym rozwiązaniem w walce z błędnym sygnałem?

Naukowcy stworzyli wielowarstwową sieć neuronową na podstawie poprzednich algorytmów. Ale zamiast jednorodnych neuronów dali jej neurony średnich warstw — зажатые między wejściem i wyjściem — podobne do prawdziwych. Ucząc się na odręcznych liczbach, łódź pokazał się znacznie lepiej, niż jednowarstwowa sieć, pomimo braku klasycznego odwróconej dystrybucji błędy. Struktury komórkowe samodzielnie można określić błąd. Następnie, w odpowiednim momencie, neuron ze sobą łączyć oba źródło informacji dla znalezienia najlepszego rozwiązania.

W tym jest biologiczna podstawa: neurologów od dawna wiedzą, że wejściowe gałęzie neuronu wykonują lokalne obliczenia, które można zintegrować z sygnałami odwróconej dystrybucji błędy od gałęzi wyjścia. Ale nie wiemy, czy to tak działa mózg w rzeczywistości — dlatego Richards polecił нейробиологам się dowiedzieć.

Ponadto, sieć ta obsługuje problem jak tradycyjna metoda głębokiego uczenia sposób: wykorzystuje wielowarstwową strukturę, aby wyodrębnić progresywnie bardziej abstrakcyjnych pomysłów o każdej liczbie.

“Jest to funkcja głębokiego uczenia się”, wyjaśniają autorzy.

Głęboko uczeń mózg

Bez wątpienia, w tej historii będzie więcej nieoczekiwanych zwrotów akcji, bo komputerowe naukowcy wprowadzają coraz więcej biologicznych części w algorytmy AI. Richards i jego zespół uważają prognostyczną funkcję góra-dół, gdy sygnały z wyższych poziomów bezpośrednio wpływają na to, jak niższe poziomy reaguje na enter.

Informacje zwrotne z wyższymi poziomami nie tylko poprawia sygnalizację błędów; może również zachęcać neurony niższego poziomu obsługi pracować “lepiej” w czasie rzeczywistym, mówi Richards. Dopóki sieć nie przekroczyła innych non-biologiczne sieci głębokiej nauki. Ale to nie ważne.

“Głębokie szkolenie miało ogromny wpływ na AI, ale do dnia dzisiejszego jego wpływ na neuroscience był ograniczony”, mówią autorzy badań. Teraz takich neurobiologów będzie pretekst, aby spędzić eksperymentalnej weryfikacji i dowiedzieć się, leży, czy struktura neuronów w bazie naturalnego algorytmu głębokiego uczenia się. Być może w następne dziesięć lat rozpocznie się wzajemnie korzystnej wymiany danych pomiędzy нейробиологами i badaczy sztucznej inteligencji.

Wykorzystuje czy nasz mózg głębokie szkolenia dla myślenia o świecie?
Mieczysława Hel